Absint. Het drankje van kunstenaars en rebellen, van Van Gogh tot Hemingway. Een beetje mysterieus, een beetje gevaarlijk. Maar eigenlijk is het gewoon een fantastische sterke drank als je weet wat je doet. Veel mensen schrikken van de sterke smaak of van dat hele ritueel met de lepel en het water. Geen zorgen, het is makkelijker dan het lijkt. Ik leg je precies uit hoe je traditionele absint op de juiste manier drinkt, zodat je echt kunt genieten van al die botanicals.
Stel je voor: een sterke drank, net als whisky of wodka, maar dan met een heel eigen karakter. Absint wordt gemaakt van steranijs, zoethout en alsem. Die alsem is de reden dat absint vroeger berucht was. In de plant zit thujone, dat in heel hoge concentraties hallucinaties zou kunnen veroorzaken. Tegenwoordig weten we dat je liters en liters moet drinken voordat je ook maar een beetje 'groene fee' ziet, en dat is bijna onmogelijk. Moderne absint (zoals die van merken als La Clandestine of St. George) voldoet aan strenge Europese wetgeving en is dus volkomen veilig. Het is gewoon een prachtig samenspel van kruiden die zorgen voor een intense, complexe smaak.
Traditionele absint is groen, vandaar de bijnaam 'la fée verte' (de groene fee). Die kleur krijgt hij van de chlorofyl in de kruiden. Tegenwoordig bestaat er ook heldere absint, de 'Blanche'. Die smaakt iets frisser en minder bitter. De basis is in beide gevallen hetzelfde: een distillaat van botanicals dat je mengt met water. Je drinkt het nooit puur, dat is echt veel te sterk en te bitter. Het draait allemaal om de verdunning.
Het hart van het absint-ritueel is de louche. Dat is het prachtige, melkachtige effect dat ontstaat als je koud water toevoegt aan de absint. Dit is niet alleen voor de show, het is chemie in je glas. De essentiële oliën in de kruiden (vooral de anijssmaken) zijn niet opgelost in water. Ze zijn opgelost in de alcohol. Zodra je water toevoegt, verandert de chemische balans. De oliën kunnen niet meer in de nieuwe mix blijven zweven en slaan neer. Dit proces heet emulgeren. Het resultaat is die mooie, wolkige substantie.
Het beste aan deze louche? Het maakt de smaak zachter en breder. Waar de pure drank scherp en bijna schurend kan zijn, wordt hij na het toevoegen van water zacht, bloemig en complex. Je proeft de zoetheid van het zoethout, de frisheid van de anijs en de aardse tonen van de alsem. Het is alsof een kale, sterke smaak plotseling een warme jas aantrekt. Zonder water mis je het grootste deel van de ervaring. Het is alsof je een espresso opdrinkt zonder melk of suiker – het kan, maar het is zonde van de smaak.
Het klassieke ritueel ziet er ingewikkeld uit, maar het is een fluitje van een cent. Je hebt drie dingen nodig: een glas, een absintlepel en een suikerklontje. Giet ongeveer 25 tot 50 ml absint in je glas. Leg de lepel met het gat of de tanden bovenop het glas. Leg een klontje suiker op de lepel. Dit is de traditionele manier, maar je kunt ook de 'Bohemian Method' gebruiken. Daarbij steek je de suiker op de lepel eerst in de fles om het te doordrenken, en steek je het daarna in de fles. Dan steek je het in de fles. Je kunt ook een suikerklontje op de lepel leggen en het boven het glas houden.
Giet nu langzaam, heel langzaam, ijskoud water over de suiker. Ongeveer 3 tot 5 delen water op 1 deel absint is een goede verhouding. De suiker lost op en zoet de bittere kruiden. Terwijl je het water giet, zie je de drank veranderen van helder groen naar troebel wit. Dit is het louche-effect. Blijf langzaam gieten tot je de gewenste sterkte en smaak hebt bereikt. Sommige mensen houden van een sterke smaak en gebruiken minder water, anderen houden van een lichter drankje en gebruiken meer water. Probeer verschillende verhoudingen uit om te zien wat jij het lekkerst vindt.
Er is ook de 'Fire Method', waarbij je de suikerklontje eerst in de absint legt, er brandende alcohol overheen giet en het daarna in het glas doet. Wij raden dit af. Het is spectaculair, maar je verbrandt de fijne smaken van de kruiden. De olie wordt te heet en de delicate tonen verdwijnen. Bovendien is het gevaarlijk. Blijf bij de koude watermethode, dat is de beste manier om de pure smaak van de absint te waarderen. Zo proef je wat de distilleerder voor ogen had.
De wereld van absint is divers. Je hebt betaalbare flessen voor beginners en dure, complexe flessen voor liefhebbers. Voor een starter is La Clandestine een prachtige keuze. Hij is helder (dus een Blanche), zacht en elegant. Een fles van 70cl kost ongeveer €40 tot €50. Hij is niet te overheersend en een perfecte introductie. Wil je de klassieke, groene smaak? Probeer dan Lucid of St. George Absinthe Verte. Lucid is toegankelijk en rond, rond de €45. St. George is kruidiger en intenser, een echte smaakbom, en kost ongeveer €60.
Voor de avonturiers is er Pernod Absinthe. Dit is een historisch merk, herontwikkeld naar het originele recept. Het is een klassieke, groene absint met een rijk palet aan smaken. Een fles kost al snel €70-€80. Het is een investering, maar de kwaliteit is top. Je proeft de geschiedenis. Als je van sterke, complexe spirits houdt, is dit een fles voor in je vaste collectie. Zet hem naast je beste fles whisky of je favoriete gin, waarbij je let op de unieke eigenschappen van gin botanicals.
Vergeet de accessoires niet voor je thuisbar. Een goede absintlepel is essentieel. Je vindt ze al voor €10 tot €20. Ze zijn vaak versierd met mooie details. Een setje van drie glazen, speciaal voor absint, maakt de ervaring compleet. Deze glazen zijn smal aan de onderkant en breder aan de bovenkant, zodat de suiker en het water goed mengen. Een fles van €15-€20 is prima om mee te beginnen. Zoek naar merken als Verbano of Alandia. Ze zijn robuust en zien er prachtig uit op je bar.
Wil je absint serveren op een feestje of gewoon voor jezelf? Het draait allemaal om de details. Gebruik altijd ijskoud water. Hoe kouder, hoe beter het louche-effect en hoe frisser de smaak. Je kunt het water het beste uit een karaf halen die je in de koelkast hebt gezet. Gebruik geen ijsklontjes in je glas, want dat verzwakt de smaak te veel door de extra verdunning. Je wilt de controle houden over de verhouding.
De juiste verhouding is cruciaal. Begin met 1 deel absint en 3 delen water. Dit is de klassieke Franse manier. Hou je van sterker? Probeer 1:2. Hou je van lichter? Ga naar 1:4 of meer. Experimenteer! Absint is niet alleen om te drinken, het is ook een smaakmaker. Gebruik het in cocktails. Een 'Sazerac' is een klassieke cocktail die normaal met rye whisky of een karaktervolle American Bourbon wordt gemaakt, maar absint geeft hem een onvergetelijke twist. Een paar druppels in een cocktail met gin of wodka geeft meteen een mysterieuze diepte.
Bewaar je fles absint op een koele, donkere plek. Zonlicht en warmte zijn de vijanden van de delicate kruiden. Zet hem dus niet op een plank in de keuken bij het raam. Een donkere kast is perfect. En tot slot: geniet ervan. Absint drinken is een moment voor jezelf. Neem de tijd om het ritueel uit te voeren. Ruik aan de geur voor het water, en ruik daarna aan de geur die ontstaat na het toevoegen van water. Proef elke slok en probeer de verschillende lagen van smaak te ontdekken, net zoals bij de aardse nuances van ambachtelijke mezcal. Proost!